Czasopisma Instytutu Książki

Czasopisma Instytutu Książki

„Dramatopisarki dekady”

 

Nigdy jeszcze nie publikowało na naszych łamach tyle dramatopisarek. Zjawisko kobiecej ekspansji nie ogranicza się do autorek, w ostatnich latach feminizuje się przecież cały polski teatr: już nie tylko scenografia czy kostiumy, ale i reżyseria czy dramaturgia dawno przestały być męską domeną.  Kobiety wnoszą na sceny nową jakość i wrażliwość, albo po prostu nowe nazwiska i talenty, bo przecież  niekoniecznie mamy do czynienia z rewolucją, radykalną zmianą estetyki. Może to jedynie znak, że robi się normalniej? Nie chcieliśmy z naszej antologii robić manifestu – wystarczy w zupełności, jeśli będzie świadectwem czy symptomem.

Czy wybrana siódemka pozwala coś powiedzieć o dramatopisarkach dekady? Zależało nam raczej na panoramie niż na antologii z tezą, dlatego żadne uogólnienie nie trafi w punkt. Owszem, wiele z prezentowanych tu tekstów obraca się wokół kobiecego doświadczenia, często tabuizowanego czy poszukującego dopiero adekwatnej formy wyrazu (tak jest w Podróży do Buenos Aires, w Migrenie, w dużej mierze w Trash story, do pewnego stopnia w Zimnym bufecie). Ale już Nondum i Walizka opowiadają całkiem o czym innym, a Ciała obce prowokująco demontują samą kategorię „kobiecego doświadczenia”. Kolejnym powracającym motywem byłaby pamięć, tak indywidualna jak społeczna, jej zerwania, przekłamania i zakręty (to sedno Podróży…, Walizki, Trash story, Ciał obcych, Zimnego bufetu). Na innym jeszcze poziomie sztuki te łączyłaby programowa poetyckość i namysł nad językiem. To chyba jednak pokrótce styl i tematy współczesnego dramatu w ogóle, dlatego nie zamierzamy na siłę dowodzić, że kobiety piszą inaczej. Chcemy pokazać, że piszą świetnie.


Rok wydania: 2012
Format: 155x230 mm
Cena: 16 zł

ZAMÓW >>